De Staat Brunswick in Canada heeft als eerste openlijk in de Wet op orgaandonatie opgenomen dat bij orgaandonoren – alhoewel wettelijk doodverklaard-   het oogsten van de organen mag beginnen voordat de patiënt werkelijk is overleden.

LAAT DIT EVEN OP U INWERKEN.
ORGAANDONATIE VINDT TOCH PLAATS ‘NA OVERLIJDEN’?
Nee, orgaandonatie vindt niet plaats na overlijden maar nadat de beoogde orgaandonor voor de wet is doodverklaard. Ook in Nederland geldt dat.

Wettelijk overleden zijn houdt niet in dat de donor daadwerkelijk is overleden. Het biologische leven van de donor wordt beëindigd doordat een arts de organen verwijdert. Daarom is er ook een vorm van narcose nodig tijdens de operatie (de Gezondheidsraad weet dat orgaandonoren bewegen tijdens deze operatie maar grijpt niet in). Op deze manier wordt vermeden dat die arts voor moord kan worden aangeklaagd. Maar op dat moment staat niet vast dat die donor niets meer ervaart of mogelijk zelf had kunnen herstellen. Daarvoor schieten de protocollen die wereldwijd zijn opgesteld om de dood die voor orgaandonatie nodig is vast te stellen te kort. Wereldwijd variëren de protocollen ook. Het Nederlandse protocol behoort aantoonbaar tot de slechtste. Het Nederlandse protocol voldoet ook niet aan datgene wat in de Nederlandse Wet op orgaandonatie wordt geëist.  

Nu terug naar de wetgeving in de Staat Brunswick te Canada. laws.gnb.ca/en/document/cs/2023,%20c.24 

Pre-death approval by Chief Coroner
17 The Chief Coroner may allow the removal of organs or tissue after the death of a person notwithstanding that death has not yet occurred if
(a) in the opinion of a physician the death of the person is imminent by reason of injury or disease,
(b) the physician has reason to believe that section 4, 6 or 6.1 of the Coroners Act  may apply when death does occur, and

(c) a consent under this Act has been obtained for donation after death